Skip Navigation
 

24. ETNOGENEZA SŁOWIAN

IX. Wojna teutońska Juliusza Cezara i Leszek Chytry, czyli początek wpływów rzymskich

W r. 58 pne. Juliusz Cezar przekroczył Ren i pojął podbój CELTYCKIEJ Teutonii. W górach Harzu napotkał władcę Katonów Leszka Chytrego, który mógł być Ariowistem, z którym zawarł przymierze. Ponieważ była to wojna prywatna, za co groził sąd senacki, więc Boski Juliusz kłamał w swych sprawozdaniach dla senatu. Polscy historycy tłumaczą, że Rzymianie dzielili Europę Środkową taktycznie na Wiśle: Germanię jako KRAJ PIECHURÓW i Scytię czyli KRAJ JEŹDŹCÓW. W polskiej tradycji GIERMAN to pomocnik pieszy.

Już podczas wesela syna Leszka Lubrana z siostrą Juliusza Cezara na zamku w Lubiążu doszło do zwady co do drogi powrotu Rzymian. Cezar chciał wracać przez Bramę Morawską, żeby złupić zachodniokarpacką metalurgię stali (kultura puchowska), gdy Leszek radził krótszą drogę przez Kłodzko. Leszek szepnął obecnym na weselu wielmożom mogilańskim, że ta armia „łapaczy niewolników” wybiera się do Zakopanego więc ci zaczęli go błagać, żeby do tego nie dopuścił toteż Rzymianie musieli wracać przez Kłodzko.

Leszek Chytry powrócił do nazwy Wandaluzja. Całkiem rzeczowy jest też opis udziału Leszka w wojnie partyjskiej w l. 54-53, gdyż na stepie mezopotamskim tabory rzymskie mogła zatrzymać tylko piechota równorzędna rzymskiej czyli wandalska, wobec czego Leszek powinien dowodzić wszystkimi siłami Partów w taborowej fazie bitwy pod Carrhae, więc może od tego pochodzi przydomek Chytry?

Juliusz Cezar dał Teutonię, Bohemię i Morawy Swewom skandynawskim, nazywanymi odtąd Swebami. W wojnie germańskiej Augusta Oktawiana Wandalowie wspierali Marboda, który dzięki CHORUSKOM rozgromił Rzymian w Lesie Teutoburskim. W trakcie tej wojny ewakuowano stalownictwo karpackie w Góry Świętokrzyskie – wyraźnie pod naporem Rzymian, którzy dotarli do Wisły.

Marbod po pokonaniu Rzymian podporządkował sobie Mogilan w Słowacji – już jednak bez metalurgii stali – co rozeźliło Wandalów. Obrażeni na Marboda Wandalowie sprowadzili w r. 17 ne Gotów, którzy – udając osadników skandynawskich – zdobyli jego zamek w Pradze i tuż obok położoną „potężną fortecę”, a potem wzięli udział w najeździe Wandalów na Germanię. Złupione skarby Marboda przewieźli do Kołobrzegu nazywanego Gotisskandza.

Z drogi Kołobrzeg-Krzyż Goci (kultura wielbarska) spychali Polan na zachód a Kaszubów na wschód. Domicjan spowodował masową emigrację Skandynawów na Pomorze, skąd podjęli oni próbę podboju Wielkopolski, gdy Swebowie atakowali Wandalów na Śląsku a Rzymianie w Beskidach. Podczas wojen markomańskich doszło jednak do ugody Wandalów z Gotami, którzy przenieśli się na prawy brzeg Wisły i zajęli się podbojem Scytii.

Na cmentarzysku gockim w Masłomęczu k. Hrubieszowa znaleziono przedmioty złocone i niklowane galwanicznie. Ponieważ najbliższe złoże niklu jest w Ząbkowicach Śląskich więc powinna to być technika wandalska, ale chodzi tu chyba o Mogilan-Chorwatów-Armeńczyków, nazywanych też ASYRYJCZYKAMI, którzy technikę złocenia galwanicznego powinni przynieść z Azji Mniejszej. Ta technika znana jest archeologicznie z seleuckiej Mezopotamii. Wandalski wódz, który rozgromił Marboda, nazywał się ARMINIUS czyli Armeńczyk?

X. Testament Leszka Chytrego

Podczas wojny gockiej Konstantyna przybyło w r. 332 do Wrocławia poselstwo rzymskie, które złożyło księciu dary. Młody książę wandalski przyjął je nie bacząc na antyrzymski testament Leszka Chytrego. W Miliczu pod pozorem manewrów zebrał się jednak wandalski sztab generalny, który wysłał żandarmów, którzy zamordowali księcia i żoną z dziecięciem. Pochowano ich w ?haniebnym” grobowcu na Zakrzowie wraz z darami rzymskimi. Misy były oczywiście pełne dukatów, ale sprawa została zagmatwana przez radcę cesarskiego, gdyż znalezisko to awansowało Słowian historycznie. Po tej demonstracji Rzymianie wycofali się za Dunaj, wobec czego Wandalowie mogli już z Gotami podzielić Scytię.

XI. Wojny huńskie i bunt Odoakra

Testament Leszka Chytrego utracił sens wobec najazdu Hunów, gdy trzeba było paktować z Rzymem. W wyniku spisku huńsko-ostrogockiego Wandalowie ponieśli straszną klęskę nad Dnieprem, gdzie Ostrogoci ukrzyżowali w Kijowie 70 wojewodów wandalskich. Wandalowie wycofali się za Bug, ale w r. 400 Hunowie zniszczyli Starożytne Zagłębie Świętokrzyskie.

Sztabowcy wandalscy opracowali plan przeniesienia się całego ludu do Galii, wobec czego w r. 405 Radagajs uderzył na Italię, gdzie pod Weroną zniszczył legiony galijskie, które okazały się bezbronne wobec uzbrojonej w ciężkie włócznie jazdy sarmackiej. Na Sylwestra 405/6 Wandalowie przełamali Ren po czym opanowali północną Galię. Jednak sztabowcy wandalscy zrezygnowali z emigracji całego ludu do Galii na rzecz III wojny z Hunami. W związku z tym w r. 436 Wandalowie zamordowali w Zawichoście córkę Attyli, która płynęła Wisłą do swego oblubieńca, syna niejakiego Polonusa z Polanowa, który nosił tytuł Przyjaciela Attyli.

Hunowie odnieśli zwycięstwa, ale po 2 latach mieli tej wojny dosyć, skoro Attyla zgodził się na pośrednictwo swego Przyjaciela, któremu dał do dyspozycji płacony w solidach trybut bizantyjski. Na mocy pokoju Wandalowie dali Hunom złoto swych kobiet i uznali się wasalami Attyli.

Po bitwie na Polach Kotelońskich Burgundowie zajęli Lyon, gdzie był skarbiec rzymski. Aecjusz obiecał to złoto Hunom za zwrot Lyonu, więc Burgundowie zwrócili się do Wandalów o nową wojnę z Hunami, na co ci odpowiedzieli, że dopóki żyje Attyla nie jest to możliwe – wobec czego ci zamordowali Attylę! Mamy to w Skarbie Nibelungów, którego pierwotny polski tytuł miałby brzmieć SKARB NIE BŁOGI (Na Tropach Słowian i Żermanów).

Nie był on jednak taki przeklęty, skoro Hwala, który w r. 523 repatriował Burgundów prowansalskich, zabrał go do Poznania. Potem jego syn Wodan podbił Anglię i dowodził w bitwie pod Wezuwiuszem, dzięki czemu Ostrogoci mogli zabrać swe skarby do Saksonii (Dolnej). Burgundowie mieli się nazywać po polsku BORANAMI.

Zamordowanie Attyli wywołało nową wojnę Hunów z Wandalami, rozstrzygniętej nad Nedao-Nidą, gdzie wyginęły wojskowe roczniki Hunów panońskich a Hunowie kaspijscy dostali się do niewoli. Po bitwie Wandalowie poszli do Italii, aby z Wandalami Afrykańskimi złupić Rzym, ale w drodze powrotnej armia zbuntowała się i pod wodzą Odoakra (Odyńca) osiadając w Karyntii i Styrii.

Wobec tego sejm wysłał Germanów pod wodzą narzeczonego Wandy Grakchówny Rydygiera na Kursk, za co obiecano mu Alpy Wschodnie. Jednak po zdobyciu przez Rydygiera Kurska sejm nie przystąpił do tłumienia buntu wojskowego w Alpach, co zainspirowało największy polski dramat narodowy, który jest argumentem politycznego infantylizmu Polaków. Ja w tym jednak infantylizmu nie widzę tylko sprawę ważniejszą od życia, przy której bledną sagi germańskie.

XII. Architektura gotycka

W sprawie tej przyjeżdżał do Wrocławia Bundestag z panią Ritą Suessmuth, gdyż ja protestowałem odbudowę grobowca Rydygiera, który – jako król Longobardów – po złożeniu hołdu Wandzie Grakchównie jako królowej Wandalów popełnił teatralnie samobójstwo. Krypta w katedrze wrocławskiej była bowiem odbudowywana za pieniądze Bundestagu, co protestowałem z powodu jej interpretacji historycznej.

Teraz – po zastąpieniu stalowego smoka hetyckiego metalurgią sudecką – uważam, że Wanda chciała adaptować na mauzoleum Rydygiera nieukończoną kryptę III Waleski Złotowłosej, identyczną do krypty Grobów Królewskich na Wawelu.

XIII. Frankoński szogunat, najazd arabski i Karol Wielki

Światowym wydarzeniem była katastrofa dynastii Merowingów w bitwie pod Vogatisburgiem, wg mnie Norymbergą w r. 632. Sprawę rozegrał naczelnik wiecu karynckiego w Wiedniu Samon sprowokowaniem Dagoberta Wlk, który po tej bitwie został ubezwłasnowolniony przez Karolingów.

MAJORDOMAT, jak nazywał się frankoński szogunat, wymagał militarnego i politycznego wsparcia ze wschodu. Protektorat Lechidów nad Karolingami zadziałał po bitwie pod Poitiers, gdy Lechidzi sprzeciwili się wydaniu Arabom skarbca w Mont-Saint-Michel – co było warunkiem rozejmu – oraz wsparli rekonkwistę Azji Mniejszej przez Bizantyjczyków, co zmusiło Arabów do wycofania z Galii posiłków azjatyckich. Doszło wprawdzie do nowej bitwy, pod Tours, ale stanęło na wojennej granicy na Loarze, którą fortyfikowano setkami zamków. Burgundia pozostała protektoratem arabskim a Prowansja okupacją arabską.

Abbasydzi, którzy wspierali POLAKÓW w wojnie z Chińczykami w r. 751 zwrócili się z Chińczykami przeciw Polsce. Witeź Przemysław, po kilku klęskach z Arabami, kazał wymordować wszystkich, którzy mieli więcej niż jedną żonę, co ponoć pomogło, gdyż po bitwie nad Seretem w r. 759 spowodował najazd turecki na Azję Środkową i obległ Derbent na Kaukazie. Beneficjentami tego byli znowu Karolingowie, którzy zajęli południową Galię i sięgnęli z Sasami po Lubekę.

W związku z tym Przemysław wysłał swego zięcia Leszka (III) z Kaukazu do Poznania, który przyjął w Szczecinie poselstwo Franków z Rolandem I, który obiecał zwrot Lubeki PO PACYFIKACJI SASÓW. Sprawa jednak skomplikowała się, bo w r. 786 Karol Wielki wygnał z Bretanii Rolanda II a ten uciekł do Szczecina, aby na czele floty polskiej i skandynawskiej rozgromić flotę Franków, co wydawało Francję na łup Normanom.

W tej sytuacji Karol przybył w r. 789 osobiście do Krakowa, gdzie spotkał się z Leszkiem III i kalifem z Bagdadu, oraz pogodził z Rolandem II. Karol zostawił w Krakowie syna Ludwika z tytułem Króla Akwitanii, ale po zagarnięciu skarbca Merowingów w Mont-Saint-Michel kazał zakuć palatyna w kajdany.

XIV. Ludwik Lebediusz i katolicki chrzest Czechów w Ratyzbonie

Gdy w r. 805 Leszek III zginął pod Chebem to władzę objął sejm, który spuścił z łańcucha Normanów i wysłał armię z Ludwikiem Pobożnym, który ubezwłasnowolnił Karola. Formalnie armią polską dowodził Popiel Gnuśny CO BAŁ SIĘ HUNNÓW, który to przydomek był stąd, że ojciec Gnuśnika, Leszek III, był oficerem łącznikowym przy armii tureckiej, a potem 10 lat wyganiał Turków z Iranu i odbierał im Dolne Powołże, więc mógł ostrzegać syna przed Turkami.

Przestrogi te były słuszne, gdyż po śmierci Gnuśnika wielka orda turecka najechała w r. 830 Chazarię, która była od wieków polskim protektoratem. Polacy jakby na to czekali, gdyż operacja polska nad Wołgą była majstersztikiem. Wykonawcą tej operacji był syn Gnuśnika, Ludwik Lebediusz. Skutkiem tej operacji był podbój przez Lebediusza fińskiego Powołża.

W bitwie nad Wołga pomagał Lebediuszowi Ludwik Niemiecki, który został za to POLSKIM wojewodą Śląska, gdzie przygotował bunt braci przeciw ojcu. Po pokonaniu cesarza Ludwika Pobożnego przez synów Niemiec został Królem Bawarii, skąd jednak po śmierci cesarza został wypędzony przez Lotariusza.

Ludwik złożył w Nysie hołd witeziowi Lebediuszowi a ten wysłał Czechów, którzy wygnali Lotariusza ze Strasburga z torbami. Czesi, którzy zagarnęli skarby Lotariusza, przyjęli jednak w w r. 845 w Ratyzbonie chrzest KATOLICKI, co wyrwało ich z polskiego systemu politycznego, gdyż Polska była krajem chrześcijaństwa ariańskiego. Miało to poważniejsze skutki, bo – jak mawiał Fryderyk II – Kto ma Czechy to może być panem Europy. W Polsce był babski monopol złota – rozciągany na wszelkie walory skarbowe – co uniemożliwiało bicie monety kruszcowej. Chcieli wygrać Arabowie, ale Przemysław wymordował zwolenników ideologii haremowej.

XV. Upadek Polski Popielidów i rekonkwista Prawdziców

Ludwik Niemiecki rozumiał słabość finansową Polski, choć w Płocku były wielkie skarby wandalskie. Popierał on w Polsce strukturę katolicką, która była w stanie przeprowadzić rewolucję antyfeministyczną, pod hasłem pieniądza kruszcowego, w dyspozycji ojców rodzin – jak w Niemczech. Kronika Miśnieńska pisze, że cesarz rzymski Karol III Gruby ZNISZCZYŁ DAWNE KRÓLESTWO POLSKIE. My to znamy jako najazd wielkomorawski, który w r. 882 zdobył Płock.

Z pogromu ocalał ród Prawdziców, którzy wycofali się do Moskwy. Prawdzice mieli dobre stosunki z emirami Samarkandy, co umożliwiło im rekonkwistę przy pomocy tureckiej jazdy pancernej i monety arabskiej z Samarkandy, która już feministyczną być nie mogła.

W Lutomiersku k. Łodzi znaleziono cmentarz bitewny PIECZYNGÓW, z grobami Księcia Ruskiego i drużynników, z oporządzeniem aż z północnego Kazachstanu i Syberii. Polityczny efekt tej bitwy widzimy na Czarze Włocławskiej. U stóp witezia siedzi rapsodyczny Piast – naczelnik wiecu poznańskiego – gdy Marszałek mianuje młodocianego Leszka (V) Wojewodą. Po tym zhołdowaniu Piastów Prawdzice uderzyli na Rzeszę Karolińską, za pomoc udzieloną Nowogrodowi Wielkiemu. Cesarz Arnulf i jego syn, król lotaryński Zwentigbold zginęli a Cesarstwo Rzymskie rozpadło się.

Sejm niemiecki uznał protektorat Prawdziców, którzy reprezentowali handlowy kodeks Świętego Mikołaja – najbardziej funkcjonalny do Tomasza z Akwinu – oraz turecką jazdę pancerną, która panowała na pobojowiskach do wprowadzenia przez Henryka Ptasznika ciężkozbrojnego rycerstwa. W r. 955 to ciężkozbrojne rycerstwo pobiło Węgrów nad Lechem a Słowian nad Regnicą. Syn poległego nad Regnicą witezia złożył zaraz hołd trybutarny dowodzącemu odsieczą Bolesławowi Srogiemu a ten przyrzekł mu pomoc w odzyskaniu chazarskiego Powołża, co widzimy na tympanonie fundacyjnym Mostu Karola w Pradze, gdyż budowa tego mostu wymagała kotew ze stali stopowej z Kurska.

Historycy zwracają uwagę, że od przełomu IX i X w. napłynęła do Europy wielka ilość złota, kości słoniowej i kryształu górskiego, co wiążą z Afryką arabską. Jest to niedorzeczność, gdyż prawo muzułmańskie zabraniało sprzedawania złota giaurom, toteż złoto szło DO ARABÓW. Kość słoniowa też miarodajna tu nie jest, gdyż aż do XIX w. Syberia była dostawcą kości słoniowej mamutów. Kryształ górski jest wprawdzie na Madagaskarze, ale Arabowie przełamali tam blokadę chińską dopiero w XV w, gdy największym zagłębiem jest Ural. Afryka jest zaś bogata w kamienie berylowe, których brak na Syberii i tejże wczesnośredniowiecznej podaży kosztowności.
 
Strony:« Poprzednia 1 2
 
 
« powrót|drukuj